Verslaafd
Want toen u slaaf van de zonde was, was u vrij ten aanzien van de gerechtigheid. Wat voor vrucht dan had u toen van de dingen waarover u zich nu schaamt? Immers, het einde daarvan is de dood. Maar nu, van de zonde vrijgemaakt en aan God dienstbaar gemaakt (Grieks – doulothentes theoi = tot slaaf van God gemaakt), hebt u uw vrucht, die tot heiliging leidt, met als einde eeuwig leven.
Romeinen 6:20-22
Een verslaving heeft altijd consequenties. Verslaafd zijn aan de zonde leidt tot de dood. Verslaafd zijn aan God leidt tot eeuwig leven.
En wie wil er nu niet leven?
Sterker nog, wie kan God zien en niet aan Hem verslaafd raken?
Ja, ook omdat Hij eeuwig leven geeft, maar meer nog om Wie Hij is (wat overigens en uiteraard niet los gemaakt kan worden van wat Hij geeft).
Wie kan het Licht zien en niet leven?
Wie kan de Liefde proeven en niet verkocht zijn?
Wie wil nooit meer eenzaam zijn?
De Heere Jezus zegt: Ik noem u niet meer dienaren (Grieks – doulos = slaven), want een dienaar (slaaf) weet niet wat zijn heer doet, maar Ik heb u vrienden genoemd, omdat Ik u alles wat Ik van Mijn Vader gehoord heb, bekendgemaakt heb (Johannes 15:15).
Niet langer slaaf van de wet, maar bevriend met de Wetgever, Die de wet in plaats van ons heeft vervuld, en verslaaf aan God, met als vrucht heiligheid die leidt tot eeuwig leven.
Bevriend met het Woord, dat in het begin bij God was en dat God is en dat alle dingen heeft gemaakt.
Bevriend met de Schepper van de (oude) hemel en de (oude) aarde.
Bevriend met het Begin van (de nieuwe) schepping van God, zodat wij een nieuwe schepping zijn ….
en daarom verslonden in Hem, de Alfa en de Omega, het begin en het einde van allen en alle dingen, omdat Hij geen begin heeft en geen einde ….
Wat zullen wij (nog meer) over deze dingen zeggen? Als God voor ons is, wie zal tegen ons zijn? Hoe zal Hij, Die zelfs Zijn eigen Zoon niet gespaard maar voor ons allen overgegeven heeft, ons ook met Hem niet alle dingen schenken?
Romeinen 8:31 en 32
Voor eeuwig verslaafd ….