Verstandsgeloof
De Bijbel schrijft het verstand overal toe aan het hart en niet aan het hoofd, Althans, ik ben nog nooit een tekst in de Bijbel tegengekomen, die het verstand toeschrijft aan het hoofd, maar wel heel veel teksten die het verstand toeschrijven aan het hart.
De Bijbel leert ook, dat je gelooft met je hart. Dus geloof je per definitie met je verstand (en met je wil, die ook wordt toegeschreven aan het hart).
Ik zal één Bijbelgedeelte gebruiken om dat te bewijzen, het Bijbelgedeelte over geloof:
Want met het hart gelooft men tot gerechtigheid en met de mond belijdt men tot zaligheid. (..) Hoe zullen zij dan Hem aanroepen in Wie zij niet geloven? En hoe zullen zij in Hem geloven van Wie zij niet gehoord hebben? En hoe zullen zij horen zonder iemand die predikt? (..) Zo is dan het geloof uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God. Maar ik zeg: Hebben zij (het volk Israel) het dan echt niet gehoord (want ze hebben het namelijk niet geloofd)? Zeker wel: Hun geluid is over heel de aarde uitgegaan, en hun woorden tot de einden van de wereld. Maar ik zeg: (als Israel het dan wel heeft gehoord), heeft Israël het dan (misschien) niet begrepen (heeft Israel het misschien wel gehoord maar niet begrepen en daarom niet geloofd)? Ten eerste is het Mozes die zegt: Ik zal u jaloers maken door wat geen volk is; door een onverstandig volk zal Ik u tot toorn verwekken. En Jesaja durft het aan te zeggen: Ik ben gevonden door hen die Mij niet zochten, Ik heb Mij geopenbaard aan hen die naar Mij niet vroegen. Met het oog op Israël zegt Hij (God) echter: Heel de dag heb Ik Mijn handen uitgebreid naar een ongehoorzaam (Grieks – apeitheo = zichzelf niet toestaan zich te laten overtuigen, niet willen geloven) en tegensprekend volk (Israel wilde het niet begrijpen; het wilde zich niet laten overtuigen; het wilde niet geloven; en daarom heeft Israel het niet geloofd) (Romeinen 10:10, 14, 17-21).
Kortom: het geloof bevindt zich in het hart en het ontstaat via het horen van Gods woord en het begrijpen van het gehoorde met het verstand; dat verstand bevindt zich eveneens in het hart.
Ik noem (1.) nog één Bijbeltekst die bewijst dat het geloof tot stand komt via o.m. het verstand en (2.) twee Bijbelteksten die bewijzen dat het verstand zich in het hart bevindt:
- Daarom, omdat ook ik gehoord heb van het geloof in de Heere Jezus onder u, en van de liefde voor alle heiligen, houd ik niet op voor u te danken, als ik in mijn gebeden aan u denk, opdat de God van onze Heere Jezus Christus, de Vader van de heerlijkheid, u de Geest van wijsheid en van openbaring geeft in het kennen van Hem, namelijk verlichte ogen van uw verstand, om te weten wat de hoop van Zijn roeping is, en wat de rijkdom is van de heerlijkheid van Zijn erfenis in de heiligen (Efeze 1:15-18).
- En de HEERE zag dat de slechtheid van de mens op de aarde groot was, en dat al de gedachtespinsels van zijn hart elke dag alleen maar slecht waren (Gen. 6:5). En ú moet spreken tot allen die wijs van hart zijn, die Ik met een geest van wijsheid vervuld heb, dat zij de kleding van Aäron moeten maken om hem te heiligen, zodat hij Mij als priester kan dienen (Ex. 28:3).
Ik trek uit het voorgaande twee conclusies:
Conclusie 1: De Bijbel maakt geen verschil tussen een ongeveinsd geloof en een geveinsd (een levend geloof en een dood geloof, een waar geloof en een schijngeloof) door verschil te maken tussen een hart-geloof en een verstandsgeloof. Er is geen verschil tussen een hart-geloof en een verstandsgeloof. Een hart-geloof is altijd een verstandsgeloof, omdat het geloof altijd begrijpt. Ik zeg niet dat het alles begrijpt. Maar het begrijpt wel.
De Bijbel maakt wel verschil tussen een ongeveinsd geloof en een geveinsd geloof (een levend geloof en een dood geloof, een waar geloof en een schijngeloof) door verschil te maken tussen een geloof dat gepaard gaat met geloofsdaden en een geloof dat niet gepaard gaat met geloofsdaden.
Een geloof dat gepaard gaat met geloofsdaden is een ongeveinsd, levend geloof. Een geloof dat niet gepaard gaat met geloofsdaden is een geveinsd, dood geloof.
Ik noem twee bewijsteksten:
1. Het einddoel nu van het gebod is liefde (met de daad) die voortkomt uit een rein hart, een goed geweten en een ongeveinsd geloof (1 Tim. 1:5).
2. Want zoals het lichaam zonder geest dood is, zo is ook het geloof zonder de werken dood (Jak. 2:26).
Conclusie 2: Het is niet zo, dat we niets ontvangen (dat de beloften niet zichtbaar worden in ons leven), omdat we een zogenaamd oppervlakkig verstandgeloof zouden hebben, een geloof dat in het hoofd zou zitten. Geloof in het hoofd bestaat niet. De Bijbel kent het niet. En een verstandsgeloof is geen oppervlakkig geloof. Geloof loopt altijd o.m. via het verstand. Het is wel zo, dat we niets ontvangen, als we als net als een golf zijn en het ene moment op een top zitten en vol geloof zijn en het volgende moment in een dal en twijfelen. Dat is een onstandvastig geloof. Het is kleingeloof.
Ik noem ook nu twee bewijsteksten:
1. En als iemand van u in wijsheid tekortschiet, laat hij die dan vragen aan God, Die aan ieder overvloedig geeft en geen verwijten maakt, en ze zal hem gegeven worden. Maar laat hij er in geloof om vragen en daarbij niet twijfelen. Immers, wie twijfelt, lijkt op een golf van de zee, die door de wind voortgestuwd en op- en neergeworpen wordt. Want zo iemand moet niet denken dat hij iets ontvangen zal van de Heere (Jak. 1:5).
2. En toen de discipelen Hem (Jezus) over de zee zagen lopen, raakten zij in verwarring en zeiden: Het is een spook! En zij schreeuwden van angst. Maar meteen sprak Jezus hen aan en zei: Heb goede moed, Ik ben het; wees niet bevreesd. Petrus antwoordde Hem en zei: Heere, als U het bent, geef mij dan bevel over het water naar U toe te komen. Hij zei: Kom! En Petrus klom uit het schip en liep op het water om bij Jezus te komen. Maar toen hij op de sterke wind lette, werd hij bevreesd, en toen hij begon te zinken, riep hij: Heere, red mij! Jezus stak meteen Zijn hand uit, greep hem vast en zei tegen hem: Kleingelovige, waarom hebt u getwijfeld (Matth. 14:26-31)?
Dus: geloof bevindt zich in het hart en verloopt o.m. via het verstand, dat zich ook in het hart bevindt. En de reden waarom iemand de beloften niet zichtbaar ziet worden in zijn leven is nooit, omdat hij een zogenaamd verstandsgeloof zou hebben i.p.v. een hart-geloof. Het kan echter wel zo zijn dat we niets ontvangen, omdat we voortdurend heen- en weer worden geslingerd tussen geloof en ongeloof.
NB. Mag ik u een tip geven? Begin nu niet heel hard te rennen om uit uw daden de echtheid van uw geloof te bewijzen of om niet te twijfelen. Dan is de kans groot, dat u vanuit uw vlees bezig bent. Geloof en geloofsdaden zijn vruchten, geen eigen werken. Het is beter om, net als de vader met zijn maanzieke zoon, naar de Heere te gaan en te roepen: (..) Ik geloof, Heere! Kom mijn ongeloof te hulp (Mark. 9:24). U hebt de woorden van het eeuwige leven. Naar wie zal ik anders toegaan?